WALL OF CHALLENGE

หอเกียรติยศจากผู้ร่วมกิจกรรม

ฐานิตา ธนะขว้าง

จากความฝันสู่เส้นทางสู่เวทีระดับภาค "science show"

ในตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันมีโอกาสได้ไปเที่ยวดูงานวิทยาศาสตร์ ณ จังหวัดเชียงใหม่ ฉันเป็นเด็กขี้อาย มีกิจกรรมอะไรฉันก็ไม่กล้าเข้าไปเล่น แต่มีกิจกรรมอยู่กิจกรรมหนึ่ง มันอยู่ท่ามกลางผู้คนมมากมายภายในลานกว้าง ฉันเห็นพี่ๆใส่เสื้อคลุมสีขาวยาวๆ ใส่วิกสีสันสดใสเดินถือไมค์พูดคุยฉะฉานอยู่กลางเวที ฉันถามแม่ว่าพี่เขากำลังทำอะไร แม่บอกว่ามันคือการแสดงทางวิทยาศาสตร์หรือที่เขาเรียกกันว่า"science show" ฉันจำได้ว่าฉันหัวใจเต้นแรงมาก ตอนฉันยืนอยู่หน้าเวทีมองพวกพี่ๆเขา ฉันรู้สึกอยากพูด อยากยิ้มได้แบบนั้น และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของความฝันที่ฉันอยากจะทำตลอดมา พอฉันอยู่ชั้นม.1 ฉันสอบติดและเข้าเรียนในโรงเรียนประจำอำเภอ และโอกาสของความฝันฉันก็มาถึง ทางโรงเรียนได้ติดประกาศรับสมัครนักเรียนเพื่อเข้าร่วมแข่งขันการแสดงทางวิทยาศาสตร์ ฉันตัดสินใจลงสมัครโดยที่ไม่ได้คิดด้วยซ้ำ ฉันไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนฉันเลยกลับมาดูคลิปการแสดงที่บ้านแล้วก็ฝึกซ้อมเอง ซึ่งในครั้งนั้น ฉันได้เป็นตัวของโรงเรียนไปแข่งที่มหาวิทยาลัยราชมงคลล้านนาน่าน และทีมของฉันก็ได้รับชัยชนะกลับมา ฉันดีใจมาก เพราะนี่เป็นครั้งเเรกที่ฉันได้ลองทำและฉันก็สามารถทำมันได้สำเร็จ แต่เมื่อกลับมาถึงโรงเรียน มีผู้คนไม่น้อยที่พูดภึงทีมของฉันว่าที่ชนะมาได้เพราะคู่เเข่งขันน้อย ไม่ได้ใช้ความสามรถจริงๆ ฉันรู้สึกเสียใจ เสียใจมากๆ จนเวลาผ่านไป ฉันอยู่ชั้น ม.3 มีการรับสมัครนักเรียนเพื่อเข้าร่วมแข่งขันการแสดงทาวิทยาศาสตร์อีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ ฉันไม่ได้สมัครเพื่อเป็นตัวเเทนแข่งในจังหวัด ฉันลงสมัครคัดเลือกเพื่อเป็นตัวแทนไปแข่งที่จังหวัดเชียงใหม่ และฉันก็ถูกคัดเลือก ฉันรู้ว่าการที่จะไปแข่งขันครั้งนี้มันยาก เพราะเวทีที่จะไปแข่งมันเป็นเวทีระดับภาคเหนือ ฉันจึงพยายามอย่างมาก ซ้อมหนักทุกวัน แต่การไปครั้งนี้ฉันไม่ได้ต้องการเป็นที่หนึ่ง แต่ฉันอยากไปเพื่อซึมซับถึงประสบการณ์ ได้ยืนเแสดงเพื่อมองรอยยิ้มของผู้ชมอยู่บนเวที ได้รับเสียงปรบมือเพื่อตอบแทนความพยายามอย่างหนักที่ผ่านมาและที่สำคัญ เพื่อลบคำสบประมาทที่ผู้คนมีต่อฉันในอดีตที่ผ่านมา ก่อนขึ้นเวทีครูได้บอกกับฉันว่า ครูรู้ว่าพวกเธอทำได้ ครูไม่ได้หวังรางวัลนะ ไม่ต้องเครียด สนุกและทำมันให้เต็มที่ ฉันก้าวขึ้นเวทีไปด้วยหัวใจที่เต้นแรง รอยยิ้มของผู้คนรอบฮอล์ทำให้ฉันมีพลัง แสงไฟสาดส่องมาที่ฉัน ฉันแสดงให้ทุกคนดูอย่างเต็มที่ ปลดปล่อยพลังออกมาอย่างสุดควาวมสามารถ ฉันกล่าวคำลาทุกคนด้วยหัวใจที่พองโต ฉันรู้สึกเต็มอิ่ม ฉันได้ทุกสิ่งอย่างที่ใจฉันต้องการ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันสามารถคว้าที่2มาให้โรงเรียนของฉันได้ และนั่นจึงทำให้คำพูดของคนรอบข้างฉันเปลี่ยนไปตลอดจนถึงทุกวันนี้....